Co łączy ze sobą problemy skórne takie jak świąd czy wyłysienia z problemami ze strony układu pokarmowego – biegunkami i wymiotami? Zarówno jedne jak i drugie mogą być objawem niepożądanych reakcji na pokarm, które często występują zarówno u psów jak i kotów. Niepożądana reakcja na pokarm nie zawsze jednak oznacza alergię pokarmową – z tą mamy do czynienia gdy w reakcję na dany typ pokarmu zaangażowane są mechanizmy immunologicznej. Gdy jednak mechanizmy te nie biorą udziału w reakcji na pokarm – mamy do czynienia z nietolerancją pokarmową. W przypadku alergii antygenami odpowiedzialnymi za jej rozwój są najczęściej glikoproteiny (czyli białka). Nietolerancja jest z kolei odpowiedzią na rożne związki chemiczne zawarte w pokarmie – na przykład laktozę, ale także substancje dodatkowe, sztucznie dodane do pokarmu czyli barwniki, antyoksydanty, konserwanty, środki słodzące. Mechanizmy leżące u podstaw nietolerancji pokarmowej są złożone i nie do końca poznane, nie mamy także jak dotąd wiedzy które konkretnie związki chemiczne najczęściej powodują u kotów nietolerancję. W przypadku alergii przyjmuje się, że najczęściej uczulają koty: mięso z kurczaka, nabiał oraz ryby. Ma to jednak związek nie tyle z ich szczególnymi „właściwościami alergizującymi” ale raczej z tym, że stanowią one składniki najczęściej dodawane do karm komercyjnych dla kotów. Możliwe są także reakcje krzyżowe pomiędzy różnymi rodzajami pokarmu – u zwierząt opisywano reakcje krzyżowe między wołowiną i jagnięciną oraz wołowiną i mlekiem – a także pomiędzy pokarmem a pyłkami. Objawy alergii pojawiają się zazwyczaj pomiędzy 1 a drugim rokiem życia, choć zdarzają się przypadki, gdy objawy występują u zwierząt kilkumiesięcznych a także u tych powyżej 12 roku życia. Różny może być także czas, w jakim pojawiają się objawy alergii – mogą wystąpić już po kilku minutach lub kilku godzinach po spożyciu pokarmu, po 1-2 albo kilkunastu dobach. Z kolei w przypadku nietolerancji objawy pojawiają się znacznie szybciej, od 30 minut do nawet kilku godzin od spożycia posiłku. 

W przypadku objawów skórnych niezbędne jest wykluczenie chorób pasożytniczych, takich jak inwazje świerzbowców, pcheł, wszy i wszołów oraz alergicznego pchlego zapalenie skóry. W przypadku objawów ze strony układu pokarmowego wykluczamy choroby układu pokarmowego a także inwazje pasożytów wewnętrznych. Testy śródskórne i badania serologiczne nie są niestety pewna metodą diagnostyczną, dającą jasną odpowiedź czy i na co dokładnie uczulony jest kot. Informację, co zwierzę może bezpiecznie jeść, a czego w jego diecie powinniśmy unikać może dać nam jedynie dieta eliminacyjna. Powinna być ona oparta na nowym, niestosowanym do tej pory u danego kota źródle białka i trwać co najmniej 12 tygodni. W praktyce stosowane są karmy komercyjne bytowe z jednym źródłem białka, karmy dietetyczne z przeznaczeniem „obniżenie nietolerancji składników i substancji odżywczych” oraz dieta BARF oparta na jednym źródle białka, surowa lub gotowana. Warto jednak pamiętać, że w przypadku karm dietetycznych prawo dopuszcza, aby zawierały one do trzech źródeł białka, a nie wyłącznie jedno. W przypadku karm komercyjnych problemem mogą być także dodatki technologiczne, m.in. zagęstniki często dodawane do karm mokrych, które zawierają galaretkę lub sos. Sytuację komplikuje fakt, że producenci nie mają obowiązku o takich dodatkach informować na etykiecie karmy. Stąd częste są sytuacje, gdzie podejrzewana jest alergia pokarmowa u kota otrzymującego karmy komercyjne, której objawy nie ustępują pomimo zmian karmy na takie zawierające białko wcześniej przez kota nie spożywane. Wyciszenie objawów – szczególnie jeśli są to objawy ze strony układu pokarmowego następuje z kolei bardzo szybko po zmianie diety na BARF. W rzeczywistości mieliśmy w takiej sytuacji raczej do czynienia z nietolerancją na jakieś składniki karmy, ale jak już wcześniej wspomniano wciąż nie mamy pełnej wiedzy na temat tego które z nich szczególnie często mogą powodować nietolerancję pokarmową. Wart zatem, jeśli nasz kot zmaga się z biegunkami lub wymiotami, zanim jeszcze wprowadzimy pełną dietę eliminacyjną spróbować przestawić go na dietę BARF. Możliwe jest, że objawy ustąpią już po kilku dniach. Jeśli jednak konieczne jest przeprowadzenie diety eliminacyjnej to dieta BARF idealnie się do tego nadaje. Wbrew pozorom nie oznacza to dla opiekuna konieczności szukania w sklepach mięsa z kangura albo strusia. Dobrze w przypadku diety eliminacyjnej u kotów sprawdza się wieprzowina, która w karmach komercyjnych występuje dość rzadko a przy okazji jest łatwo dostępna, a koty lubią jej smak.